مقیاس فعال‌سازی میزوفونیا (MAS-1)

مقیاس فعال‌سازی میزوفونیا (MAS-1)

این مقیاس متخصصیان بالینی و بیماران را در ارزیابی شدت وضعیت بیمار راهنمایی می‌کند. این مقیاس بر واکنش‌های فیزیکی و عاطفی به محرک خاصی از میزوفونیا تمرکز دارد. فرد مبتلا به میزوفونیا الزاما همۀ واکنش‌ها را نشان نمی‌دهد، یا حتی تعداد زیادی از این رفتارها را ندارد. همچنین، بعضی مبتلایان ممکن است نشانه‌های بیماری را با ترتیب دیگری تجربه کنند، مثلا قبل از اتخاذ رفتارهای همیارانه‌تر، درگیر بعضی رفتارهای “مقابله‌ای” برای کنارآمدن با این وضعیت بشوند. این مقیاس را ضمیمه می‌کنیم تا گفت و گوی بین بیماران مبتلا به میزوفونیا و پزشکانشان را ساده‌تر کنیم.
سطح ۰
فرد مبتلا به میزوفونیا محرک صدایی شناخته شده‌ای را می‌شنود ولی احساس ناراحتی ندارد
سطح ۱
شخص مبتلا به میزوفونیا از حضور شخص محرک آگاه است اما اضطراب مورد انتظار را احساس نمی‌کند یا در کمترین حد آن است.
سطح ۲
صدای محرک شناخته شده موجب تهییج، آزار و ناراحتی روانی می‌شود. هیچ نشانه‌ای از وحشت یا واکنش جنگ یا گریز وجود ندارد.
سطح ۳
فرد مبتلا احساس ناراحتی روانی افزایش یافته ای را تجربه می کند اما درگیر واکنش فیزیکی نمی شود. مبتلایان ممکن است نسبت به محرک های شنیداری-تصویری گوش به زنگی داشته باشند.
سطح ۴
فرد مبتلا به میزوفونیا درگیر واکنش فیزیکی در کمترین حد آن می‌شود – رفتارهای غیرمقابله‌ای کنار آمدن با وضعیت، مانند درخواست توقف ایجاد صدا از فرد محرک، پوشاندن پنهانی یک گوش، یا به آرامی دور شدن از صدا. هیچ نشانه‌ای از وحشت یا جنگ و گریز وجود ندارد.
سطح ۵
فرد مبتلا به میزوفونیا مکانیزم‌های مقابله‌ای بیشتری برای کنار آمدن با این وضعیت اتخاذ می‌کند، مانند آشکارا پوشاندن گوش‌ها، تقلید صدای فرد محرک، درگیر شدن در اکولالیای دیگر یا نشان دادن آشکار ناراحتی.
سطح ۶
فرد مبتلا به میزوفونیا ناراحتی روانی قابل توجهی را تجربه می‌کند. نشانه‌های وحشت، و واکنش جنگ یا گریز کم‌کم نمود پیدا می‌کنند.
سطح ۷
فرد مبتلا ناراحتی روانی شدیدی را تجربه می کند. از مکانیزم‌های مقابله‌ای کنار آمدن با این وضعیت بیشتر (بلندتر، تکرار بیشتر) استفاده می‌کند. ممکن است تحریک جنسی ناخواسته‌ای صورت بگیرد. فرد مبتلا صدای محرک و نشانۀ بصری را بارها و بارها و گاهی برای هفته‌ها، ماه‌ها و یا سال‌ها بعد از آن مجسم می‌کند.
سطح ۸
فرد مبتلا به میزوفونیا ناراحتی روانی قابل توجهی را تجربه می‌کند. درباره بعضی رفتارهای تند و خشن خیال پردازی می‌کند.
سطح ۹
واکنش وحشت / خشم در اوج خود. تصمیم آگاهانه برای استفاده نکردن از خشونت علیه فرد محرک. گریز واقعی از مجاورت با صدا و / یا استفاده از خشونت فیزیکی بر یک شئ بی‌جان. وحشت، عصبانیت، یا تهییج شدید در رفتار فرد مبتلا مشاهده می‌شود.
سطح ۱۰
استفاده واقعی از خشونت فیزیکی علیه یک شخص یا حیوان (مثلا حیوان خانگی). خشونت ممکن است به خود فرد وارد شود (خودآزاری).